Waarom #NooitMeerRutte?

Al sinds Ruttes eerste kabinet met het CDA (en gedoogsteun van de PVV) is de VVD op ramkoers. In de nasleep van de enorme crises in 2008 en 2010 was de strategie duidelijk: belastingen verlagen, extreem bezuinigen op overheidsuitgaven en de rol van de overheid zo veel mogelijk inperken door hele sectoren te privatiseren. En het is ze gelukt. Rutte heeft tien jaar lang aan de leiding gestaan van de sloop van sociale voorzieningen, onderwijs, de woningmarkt, de zorg, de culturele sector, het klimaatbeleid, en nog véél meer.

'Trickle down economics' is de leugen van onze tijd. De leugen waar de politiek van de VVD om draait.

De ideologie van de VVD is gestoeld op trickle down economics. Dit is het idee dat, wanneer de allerrijksten meer winst maken, geld vanzelf naar de mensen in andere lagen van de samenleving 'druppelt', waardoor iedereen hier uiteindelijk van zou profiteren. Deze theorie is niet alleen een aangetoonde onwaarheid, maar de ontwikkelingen van de afgelopen tien jaar laten duidelijk zien dat dit ernstige problemen heeft veroorzaakt voor talloze mensen in onze samenleving. Het is de leugen van onze tijd. De leugen waar de politiek van de VVD om draait: in belastingen voor de rijken snijden en de verzorgingsstaat ontmantelen. Allemaal ten behoeve van de heilig verklaarde economische groei, ongeacht de kosten voor de Nederlandse bevolking.

Hieronder vind je een overzicht van de brokken die de VVD in de afgelopen tien jaar heeft gemaakt in vitale sectoren, en we frissen je geheugen op met een overzicht van een aantal van de meest ontluisterende VVD-schandalen.

We maken per sector de balans op...

Wonen

De feiten

  1. De huizenprijzen stijgen ongekend hard. Sinds 2013 is de gemiddelde prijs van een huis met meer dan €100.000 gestegen.
  2. We zitten middenin de grootste huizencrisis sinds de Tweede Wereldoorlog.
  3. Er is op dit moment een tekort van bijna 350.000 huizen.
  4. Er moeten tot 2030 bijna een miljoen huizen gebouwd worden, dit is tot dusver onmogelijk vanwege de onwil van de VVD en het totale mismanagement van de stikstofcrisis.
  5. De VVD heeft moedwillig buitenlandse beleggers naar de Nederlandse huizenmarkt gelokt, ook al wisten ze dat dit de huizen- en huurprijs zou doen stijgen.
  6. Het aantal dakloze mensen is sinds het aantreden van Rutte verdubbeld; van zo'n 20.000 mensen naar nu ten minste 40.000 mensen, maar cijfers lopen uiteen tot 70.000.
  7. Als je die 40.000 neemt, hebben we in Nederland een hoger percentage dakloze mensen per hoofd van de bevolking (0,23%) dan in de Verenigde Staten (0,17%).

In de nasleep van de crisis van 2008 pakte de VVD hun kans om de huizenmarkt te privatiseren en de sociale huursector te doen krimpen en zelfs voor lage inkomens - waarvoor de sector nota bene bedoeld is - onbetaalbaar te maken. Het gevolg is een huizenmarkt die gedomineerd is door huisjesmelkers en buitenlandse beleggers. Stef Blok (VVD, minister voor Wonen en Rijksdienst tussen 2012-2017) was er zelfs bewust hard mee bezig om buitenlandse beleggers over te halen om in de Nederlandse huizenmarkt huizen te kopen, ook al wist hij dat dit de huizen- en huurprijzen zou laten stijgen. Een duidelijker voorbeeld van de belangrijkste rechten van de burgers die door de VVD verkwanseld worden voor het grote geld is er bijna niet.

De huizenprijzen zijn sindsdien ongekend hard gestegen en huizen zijn voor heel veel mensen onbetaalbaar geworden. Met name starters hebben veel moeite met het vinden van een betaalbaar huis.

Een van de hardst geraakte sectoren is de sociale huur. Waar sociale huurwoningen nog steeds worden gesloopt, komen er haast geen nieuwe bij. Dit leidde tot een afname van 100.000 sociale huurwoningen in vijf jaar. De sociale huur heeft altijd een kernachtige rol gespeeld in de huisvesting van miljoenen Nederlanders, en vormt daarmee een fundament van onze maatschappij. De VVD heeft dit afgebroken, met duizenden mensen die geen huis kunnen vinden tot gevolg.

De VVD kan ervoor kiezen om dit probleem simpelweg op te lossen door het bouwen van woningen, het opzetten van massale volkshuisvesting en het verdrijven van beleggers uit de markt. In plaats daarvan kiest de VVD voor een andere tactiek: populistische leugens verspreiden over statushouders en krakers. Daniël Koerhuis, woordvoerder Wonen van de partij, is meerdere keren in opspraak geweest dankzij zijn leugenachtige overdrijvingen van het aandeel van statushouders in de woningcrisis. Hij zette zichzelf daarbij ook nog eens flink voor paal met een joekel van een rekenfout, zelf kon hij er om lachen, wij niet: Daniël Koerhuis en de VVD gebruiken populistische, xenofobe politiek om de schuld van een probleem dat ze zelf hebben gecreëerd in de schoenen te schuiven van oorlogsvluchtelingen.

Later begon Daniël Koerhuis zijn heksenjacht tegen krakers, ook een 'probleem' dat een gevolg is van de crisis waar zijn partij de oorzaak van is. BROODBUIS maakte de #DanielKoerhuisChallenge de hele dag trending. Meer hierover, en over het walgelijke populisme van de VVD kun je hier lezen.

Zorg

De feiten

  1. Door het door de VVD geïntroduceerde verzekeringsstelsel is de gemiddelde burger een derde duurder uit dan voorheen.
  2. Aanhoudende bezuinigingen in de zorg hebben geleid tot een significante daling in IC-bedden.
  3. Zorg is bureaucratischer, minder effectief, ontoegankelijker en duurder geworden.

Ook in de zorg heeft de VVD haar best gedaan om marktwerking door te duwen, met alle gevolgen van dien. In 2006, nog voor Rutte’s intreden als premier, wisselde de VVD het ziekenfonds in voor een financieringsstelsel. Dit resulteerde in een machtsstrijd tussen zorgverzekeraars, een ondoorzichtig systeem en de burger die een derde duurder uit is. Je zou zeggen dat hier lering uit getrokken zou worden, maar niets is minder waar als de VVD in 2017 nogmaals besluit om enorm te bezuinigen op de zorg met als gevolg sluiting van ziekenhuizen en een afname van IC- en ziekenhuisbedden. Door zorgmedewerkers na de COVID-19 uitbraak geen salarisverhoging te bieden maakt de VVD het duidelijk: de zorg heeft in Nederland niks met zorg en de mens te maken, maar met euromunten.

Het eigen risico is sinds 2008 van €150,- naar €385,- gestegen. Een enorme stijging van een draconisch middel dat mensen 'bewuster moet maken van de kosten van zorg'. De VVD vergeet hierbij voor het gemak dat mensen het liefst geen gebruik maken van zorg, en als ze dat wel doen, dat niet uit gemakzucht is maar omdat ze het nodig hebben. Ja, mensen gaan minder gebruik maken van zorg dankzij het eigen risico, maar alleen omdat ze de kosten willen vermijden, niet omdat ze het minder nodig zouden hebben. De VVD en het CDA maken hiermee zorg ontoegankelijker voor mensen die het sociaal-economisch zwaarder hebben.

Zorg is dus bureaucratischer, minder effectief, ontoegankelijker en duurder geworden. Met dank aan de VVD.

Onderwijs

De feiten

  1. De VVD houdt zich als enige partij nog vast aan het desastreuze leenstelsel, ondanks het feit dat onderwijs er niet beter van wordt en een groeiend aantal studenten met zware psychische klachten kampt.
  2. Bezuinigingen in het onderwijs dwingen scholen om klassen voller te maken waardoor kinderen minder leren, meer bijles nodig hebben, en docenten meer dan welke sector dan ook uitvallen met burn-outs.

De onderwijssector trekt al jaren aan de bel dat ze het financieel niet redden en dringend hulp nodig hebben. Basisschoolklassen worden groter waardoor kinderen minder leren en (onderbetaalde) docenten met een noodtempo overspannen raken.

In het hoger onderwijs heeft 10 jaar Rutte ook zijn impact gehad: het leenstelsel dat in 2015 ingevoerd werd was bedoeld om te bezuinigen en zo het onderwijs te verbeteren, maar hiervan is nog niks terug te zien. Als gevolg kampt een groeiend aantal studenten met psychische klachten en daalt hun kans op een vaste baan en een koopwoning na het afronden van hun studie. De VVD blijft zich als enige partij vastklampen aan een stelsel waarvan bewezen is dat het onderwijs én de student erop achteruit gaat terwijl het jonge mensen opzadelt met een grote schuld.

Klimaat

De feiten

  1. Rutte hanteert een passief beleid in een wereldwijde crisis die dringender dan ooit juist om actie vraagt.
  2. Elke vorm van het broodnodige langetermijndenken dat de klimaatcrisis betreft, wordt al jaren de kop in gedrukt omdat dit op korte termijn geld kost.
  3. De VVD zet zichzelf neer als ‘daadkrachtig’ door een narratief te verkopen dat in werkelijkheid rust op beperkte en onduurzame maatregelen.

De afgelopen jaren is zorg dragen voor het klimaat geen optie maar een noodzaak. Temperaturen bereiken elk jaar recordhoogtes, zeespiegels stijgen, droogtes worden langer, regenbuien worden heftiger en biodiversiteit is gedurende de afgelopen decennia al 68% afgenomen. Wetenschappers betogen dat dit een duidelijk gevolg is van kortetermijndenken, grenzeloze consumptie en kapitalistische groeimodellen die gebouwd zijn op constante grondstofwinning. Aangezien dit een wereldwijd fenomeen is hoort iedereen bij te dragen aan het afwenden van dit fenomeen, zowel de individuele burger als bedrijven als nationale overheden. Actie ondernemen is geen keuze meer omdat er miljoenen levens op het spel staan, nu en in de toekomst.

Toch blijft Rutte het klimaat behandelen als een vervelende kostenpost voor zijn beleid en beslist hij, als het zou kunnen, liever helemaal niets. Voorbeelden hiervan zijn de steun voor het (aangetoond schadelijke) stoken van biomassa, het tegenwerken van de klimaatdoelen op Europees niveau en de onvoorwaardelijke financiële steun voor KLM. Als klap op de vuurpijl weigert zijn partij hun klimaatplannen door te laten rekenen door het PBL, vermoedelijk omdat ze goed weten dat hun plannen de beoogde klimaatdoelen niet zullen halen. Ondertussen probeert de VVD klimaatbewuste stemmers aan het lijntje te houden door zichzelf te profileren als een duurzame partij. Dit verhaal laat hen klimaatbewust lijken door voornamelijk in te zetten op CO2, maar deze boekhoudersmentaliteit leidt de kiezer af van het feit dat ze kwesties als biodiversiteit, pesticidengebruik en overbevissing onderbelicht laten. Ook voor de aankomende verkiezingen laat de VVD zien dat ze liever geen langetermijn plannen maken door in te zetten op de bouw van kerncentrales die aangetoond duurder, gevaarlijker en afhankelijk van beperkt aanwezige grondstoffen zijn.

Rutte weigert al 10 jaar koppig in te zien dat ingrijpen nú nodig is. Hij laat zich leiden door een kortzichtige drang naar economische winst en groei, die de planeet in eerste instantie in deze precaire situatie heeft gebracht.

Cultuur

De feiten

  1. De kabinetten Rutte hebben structureel op cultuur bezuinigd, waardoor vele (vooral zelfstandige) culturele instellingen zwaar in de knel zijn gekomen.
  2. Tijdens de coronacrisis is het kabinet heel nalatig geweest in het verstrekken van een steunpakket dat daadwerkelijk substantieel genoeg was om de sector te redden.

Onder kabinet Rutte l werd door zijn staatssecretaris Halbe Zijlstra in één klap bijna een kwart van de cultuurbegroting weggevaagd. Dankzij deze bezuinigingen is de cultuursector de sector in Nederland met het hoogste percentage flexcontracten. 60% van de mensen die destijds in de cultuursector werkten, deden dit onder een flexcontract.

Dit zorgde toendertijd al voor problemen, maar door de coronacrisis werden de desastreuze effecten van de bezuinigingen (en de door Zijlstra gewenste ‘cultuuromslag in de sector’) recentelijk pas echt zichtbaar. De cultuursector is het allerhardst geraakt door de coronacrisis. Tienduizenden mensen zitten nu zonder baan en de meeste culturele instellingen, zoals poppodia, musea en theaters houden amper het hoofd boven water. Wat ook niet bepaald hielp, is dat de steunpakketten voor deze sector ook werden bestreden door dit kabinet Rutte. In eerste instantie werd er een steunpakket van 300 miljoen beschikbaar gesteld, wat volgens de sector niet eens de helft van het bedrag dat nodig was. De 300 miljoen was echter alleen bestemd voor een select clubje instellingen, namelijk de instellingen die voorheen ook al afhankelijk waren van subsidie. De makers en de culturele instellingen die afhankelijk waren van bezoekersaantallen om rond te komen, hadden het nakijken.

Recht

De feiten

  1. Onder Rutte is het opvragen van vertrouwelijke documenten en belangrijke informatie door burgers, journalisten en parlementariërs steeds moeilijker geworden.
  2. De wettelijke norm voor het afhandelen van WOB-verzoeken (56 dagen) wordt in ongeveer 80% van de zaken overschreden.
  3. Rechtszaken tegen de staat worden gecompliceerd en de staat legt de uitspraken daarvan vaak naast zich neer.
  4. VVD'ers komen het meest in aanraking met justitie en hebben de meeste integriteitsaffaires.
  5. De VVD wil strengere minimumstraffen, iets wat aantoonbaar niet werkt.
  6. In de naam van nationale veiligheid worden privacyschendende maatregelen door de kamer gedrukt.
  7. Het wordt steeds moeilijker voor toezichthouders om de inlichtingen- en veiligheidsdiensten te controleren.

De VVD maakt zich nog altijd schuldig aan het wegknabbelen van de Nederlandse rechtsstaat. Tijdens het onderzoek naar de toeslagenaffaire werden politici, journalisten en burgers vaak van het kastje naar de muur gestuurd tijdens het opvragen van vertrouwelijke informatie door middel van de Wet Openbaarheid Bestuur, maar ook bij andere verzoeken lopen aanvragers vaak met hun hoofd tegen de muur. Ze komen allerlei obstakels tegen, zoals lange wachttijden of volledig weggelakte documenten. Een gebrek aan transparantie bedreigt de integriteit van de Nederlandse rechtsstaat en de trias politica.

Ook worden rechtszaken tegen de staat vaak niet serieus genomen. Neem bijvoorbeeld de Urgenda-zaak, waarbij de Hoge Raad besloot dat de Nederlandse overheid voor het eind van 2020 de uitstootgassen met ten minste 25% moest verminderen. Deze uitspraak is gewoon door het kabinet genegeerd. Ook in januari, toen de Stichting Protect Everybody de staat aanklaagde voor het achterhouden van informatie omtrent de rol van kinderen in de COVID-besmettingscijfers en het onvoldoende beschermen van de kwetsbare jeugd, koos de rechter de kant van de actiegroep. Deze uitspraak werd ook genegeerd, en de foutieve informatie bleef op de website van het RIVM staan.

De VVD zet zichzelf graag neer als de partij van de openbare orde en van de vrijheid, maar voldoet daar zelf totaal niet aan. Van alle politici komen leden van de VVD het vaakst in contact met justitie in bijvoorbeeld integriteitszaken. Ook wil de VVD ondemocratische minimumstraffen invoeren en taakstraffen vaker vervangen met gevangenisstraffen, dingen die aantoonbaar averechts werken. Tenslotte toont de rel rond de Wet op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten 2017 (de zogenoemde Sleepwet) aan dat de overheid bereid is om, ondanks felle tegenstand van de burger, privacybeperkende wetten aan te nemen in de naam van "nationale veiligheid" en wordt het toezichthouders onmogelijk gemaakt om toezicht te houden op de AIVD en de MIVD.

Overheid en de 'Rutte-doctrine'

In 10 jaar Rutte is onze overheid vertroebeld, minder effectief gemaakt en bureaucratischer geworden. Er zijn drie dingen die daarbij een hoofdrol hebben gespeeld: de 'verzakelijking' en 'decentralisatie' van de overheid, en de 'Rutte-doctrine'.

De verzakelijking en decentralisatie van de overheid heeft ertoe geleid dat de overheid minder effectief is geworden en minder taken op haar bord heeft. Deze taken zijn dan overgedragen naar gemeentes, andere instellingen en veelal bedrijven. Dit is bewust gedaan om meer ruimte te bieden voor de marktwerking waar het CDA en de VVD zo'n fan van zijn. Zodra je meer marktwerking wil bereiken is de eerste stap het flink uitdunnen en ontvlechten van de overheid. Het gevolg is een bureaucratisch apparaat waar burgers steeds meer als nummertje behandeld worden en alleen kunnen aankloppen zodra ze iets moeten betalen. Er kan niets meer vanaf, niets is meer vanzelfsprekend of vloeiend.

Een ander belangrijk onderdeel hiervan is de Rutte-doctrine. De Rutte-doctrine is het beleid van Mark Rutte om overheidsbesluiten zo veel mogelijk te verhullen. Dit zou moeten zijn ter bescherming van de ambtenarij. Eigenlijk veroorzaakt het maar één ding: het verlies van een transparante overheid. Een transparante overheid is van cruciaal belang voor een functionerende democratie. Zonder transparantie kan de pers en Tweede Kamer hun werk als controleur simpelweg niet goed uitvoeren. Het betekent dat de overheid met meer weg kan komen. Dit heeft een duidelijk doel: Rutte wil het gezicht uit het staatsapparaat slopen, zodat er hardvochtiger beleid gevoerd kan worden zonder dat men een moreel appèl kan doen op de beleidsvoerders. Dit leidt tot cowboygedrag en voorkomt consequenties. Het ergste voorbeeld hiervan is uiteraard de toeslagenaffaire. Beleidsvoerders en ambtenaren maakten daar op een schandalige en racistische manier jacht op mensen die ze onterecht als fraudeur bestempelden. In de nasleep daarvan werd direct een ander belangrijk onderdeel van de Rutte-doctrine duidelijk: niemand mag verantwoordelijkheid nemen. Verantwoordelijkheid nemen betekent schuld erkennen, en dat past niet in Ruttes straatje. Hij bleef, ondanks dat hij directe schuld draagt aan deze affaire, aan als leider van de VVD.

Zondag met Lubach maakte een item over de vertroebeling van het overheidsapparaat.

En wat dacht je van de schandalen?

De toeslagenaffaire

In het kort: de toeslagenaffaire is een van de grootste schandalen van deze tijd, al dan niet het grootste. Dankzij jarenlange focus op een keiharde fraude-aanpak worden duizenden mensen onterecht als fraudeur bestempeld en geruïneerd door de overheid. Dit gebeurt veelal op basis van de etnische achtergrond van burgers, bijvoorbeeld door te selecteren op achternamen en huidskleur. De gevolgen zijn gruwelijk: tienduizenden levens zijn voor het leven getekend, gezinnen zijn uit elkaar getrokken, kinderen uit huis geplaatst, duizenden mensen zitten nog steeds diep in de schulden en er zijn zelfs mensen die uit pure wanhoop zelfmoord hebben gepleegd. Er zijn verscheidene oorzaken, maar de belangrijkste zijn het hardvochtige 'fraude'-beleid van de VVD en het bewust achterhouden van informatie door de belastingdienst en het kabinet, ook wel bekend als de 'Rutte-doctrine'.

In 2009 komt de zaak De Appelbloesem aan het licht. Ouders werden voorgelogen door Jan V. dat zij geen bijdrage hoefden te betalen. Hierdoor werden deze ouders bestempeld als fraudeurs, zonder dat ze het wisten, omdat zij geen eigen bijdrage betaalden.

Nadat het uitkwam, moesten al deze ouders het volledige bedrag van de kinderopvangtoeslag terugbetalen, ondanks dat zij van niets wisten. De alles-of-niets aanpak van de Wet kinderopvang werpt hier zijn eerste (rotte) vruchten af. De PVV dient een motie in om deze ouders niet aansprakelijk te stellen. De motie wordt aangenomen (en bar slecht uitgevoerd), maar wie stemt er tegen? Natuurlijk, de VVD, toen al onder leiding van Rutte.

Daarna komen de kabinetten van Rutte. Bijna elk regeerakkoord besteedt aandacht aan ‘harde fraudeaanpak’, en er wordt flink ingezet op ‘zwaardere sancties’. Vanaf 2012 komt in het tweede kabinet Rutte Lodewijk Asscher ook in het spel, die al is afgetreden voor deze gruwelijke affaire.

De zaak Appelbloesem leidt niet tot verbetering. Mensen met een migratieachtergrond, een buitenlandse achternaam of bij een gastouderbureau werden keihard aangepakt. De kleinste dingetjes zijn genoeg voor de Belastingdienst om duizenden euro’s terug te vorderen.

Ruttes constante nalatigheid heeft verschrikkelijke gevolgen gehad voor veel onschuldige burgers. Rutte heeft een uitgebreid track record van institutioneel racisme. Mensen van kleur in de bijstand werden bewust en gericht harder aangepakt op mogelijke fraude. Onze eigen overheid heeft burgers tot doelwit gemaakt op basis van hun etnische achtergrond.

Lilith heeft vlak voordat het kabinet aftrad een goed overzicht gemaakt over de toeslagenaffaire, inclusief een uitleg over institutioneel racisme.

Ruttes racisme

In het kort: Rutte is veroordeeld voor discriminatie in 2007 dankzij discriminerende beleidsvoering, toen al gerelateerd aan fraude-aanpak. Hij heeft zich meerdere keren racistisch uitgelaten.

Het begon in 2003. Toen heeft Rutte als staatssecretaris van Sociale Zaken gemeenten aangezet tot rassendiscriminatie. Nederlanders met een Somalische achtergrond moesten extra gecontroleerd worden op bijstandsfraude. Hiervoor werd hij veroordeeld door de Haarlemse rechtbank. De rechtbank spreekt van "discriminatie naar ras, omdat het hier een groep mensen van Somalische afkomst betreft, ongeacht de nationaliteit van de betrokkenen."

Zelfs na zijn veroordeling gaat Rutte door met zijn xenofobe hetze. In 2007 stelde hij dat Antilliaanse jongeren gedumpt moesten worden naar de eilanden. Bij het programma Buitenhof zat Rutte tegenover wijlen Anil Ramdas, daar verklaarde hij dat kickbokslessen voor Marokkaanse jongeren zou leiden tot nog meer geweld vanuit deze jongeren. Verder kennen we natuurlijk allemaal de "pleur op"-uitspraak die Rutte deed over Turkse Nederlanders.

BROODBUIS heeft in samenwerking met De Rode Lap een sticker gemaakt met de tekst 'Veroordeeld Voor Discriminatie' naast een foto van Rutte. Deze kun je hier bestellen.

Hawija

In het kort: door een Nederlands bombardement in Irak komen 74 onschuldige mensen om het leven. Het Ministerie van Defensie en het kabinet bleek achteraf op de hoogte te zijn en heeft hierover meerdere keren gelogen. Rutte claimde zich 'niet te herinneren' of hij op de hoogte was gesteld.

In 2015 heeft een Nederlandse F16 een bombardement in Irak uitgevoerd waarbij 74 onschuldige burgers om het leven kwamen. Er ontstond in 2019 grote opschudding omdat bleek dat het Ministerie van Defensie op de hoogte was van de risico’s voordat het bombardement is uitgevoerd én van de schokkende feiten nadat het gebeurd was.

Het kabinet wist dus dat er tientallen burgerdoden waren gevallen en heeft in de jaren na het bombardement meerdere keren glashard gelogen over de Nederlandse betrokkenheid bij de gebeurtenis. Rutte kwam met een schandelijk en waanzinnig verhaal over dat hij “vermoedelijk” op de hoogte was gesteld, maar zich er verder “niets meer van kon herinneren”. Ruttes claim was dus dat, toen hem is verteld over vier-en-zeventig burgerdoden door Nederlandse bommen en nalatigheid, hij dat “vergeten” is. Dit is onze minister-president: een laffe politicus die óf wegrent of glashard liegt zodra hij aan de tand gevoeld wordt.

Wanbeleid corona

In het kort: in plaats van zelf verantwoordelijkheid te nemen voor slecht en ineffectief coronabeleid, schuift Rutte deze liever af op de burger. Ook is het kwalijk dat Rutte door deze verschuiving van verantwoordelijkheid, andere politici opzadelt met de door hem veroorzaakte problematiek.

Het coronabeleid van Rutte rust op passiviteit en het afschuiven van verantwoordelijkheid op iedereen, behalve hemzelf. Vanaf het begin van de pandemie roept Rutte de burgers op om thuis te blijven en afstand te houden.

In essentie zijn dit geen verkeerde maatregelen. Het probleem is echter dat hij hiermee de verantwoordelijkheid bij het volk legt, terwijl hij als premier voor hen dient te zorgen. Wanneer de besmettingscijfers omhoog gingen, kwam dit doordat wij niet genoeg thuis werkten, omdat wij met zijn tweeën boodschappen gingen doen of omdat wij te vaak bij anderen bleven eten. Dit verhaal is natuurlijk deels terecht, maar leidt ondertussen af van het feit dat Rutte’s coronabeleid bouwt op de aanname dat we het virus nooit konden indammen en dat mensen zullen sterven. Inzetten op het limiteren van de verspreiding van het virus zou niet alleen mensenlevens redden, maar had de komende jaren ook 123 miljard euro kunnen besparen.

In plaats van proactieve lockdowns (die tijd winnen om de testcapaciteit op te krikken en een strategie te maken) in te voeren, kondigde Rutte in maart 2020 aan dat hij wilde inzetten op groepsimmuniteit. Dit houdt in dat het merendeel van de Nederlanders een virus op moet lopen met onbekende langetermijneffecten, waar toendertijd nog geen vaccin voor was en waarvan er überhaupt nog niet bekend was of er immuniteit zou ontstaan. Ook moest het aantal IC-bedden flink omhoog, waaruit kan worden geconcludeerd dat Rutte liever accepteerde dat mensen in grote getalen het virus opliepen dan dat hij probeerde te voorkomen dat ze het virus kregen. Hoewel het indammen en isoleren van het virus door verschillende groepen en experts werd benoemd als valide strategie, ging de voorkeur van de demissionair-premier uit naar levens van ouderen en kwetsbaren op het spel te zetten in plaats van ze te helpen.

Rutte schuift niet alleen de schuld in de schoenen van de burger, maar verkleint ook graag zijn eigen verantwoordelijkheden door andere politici voor het blok te zetten. Verhuld achter zijn sympathieke glimlach waar menig Nederlander zich mee kan identificeren, blijft de leider van ons land wegkomen terwijl de reputatie van zijn collega’s steeds verder afbrokkelt. Omdat de demissionair premier hier continu mee wegkomt, blijft hij ze op elke nieuwe golf op dezelfde, zwakke manier behandelen. Een strategie die zweeft tussen een containment en groepsimmuniteit, maar uiteindelijk beide doelen niet bereikt. Zelfs wanneer het volk door middel van demonstraties laat weten dat ze het niet eens zijn met de Nederlandse aanpak van het virus, blijft Rutte zo zeker van zijn beleid dat hij geen sociologische verklaringen voor ongeoorloofd gedrag wil horen. Rutte neemt in geen enkele mate verantwoordelijkheid voor zijn onduidelijke, ineffectieve en trage aanpak en blijft stelselmatig de schuld afschuiven naar het volk en zijn collega’s.

Integriteit, leugens en lobby

In het kort: de VVD scoort structureel als een van de minst integere partijen en laat haar politieke agenda opstellen door rijke ondernemers en grote bedrijven.

Een lijstje van een aantal hoogtepunten:

  1. De VVD heeft zeven jaar achter elkaar de ranglijst van integriteitskwesties bij politieke partijen aangevoerd, om dit jaar voor het eerst ooit ingehaald te worden door het CDA. Er zijn door de jaren heen talloze leugens verteld en partijleden vervolgd, uit de partij gezet en afgetreden. Op de website isereenvvderopgestapt.nl is de ellenlange lijst te vinden van alle opgestapte VVD'ers. Deze partij stinkt aan alle kanten.
  2. Rutte heeft er hoogstpersoonlijk voor gestreden om de dividendbelasting af te schaffen. Een compleet absurd plan om 'het vestigingsklimaat aantrekkelijker te maken'. Dit valt compleet in lijn met zijn onbeteugelbare drift om te snijden in belastingen voor het bedrijfsleven. Toen het plan er niet doorheen kwam hield Rutte voet bij stuk en bleef erbij dat alle opbrengsten van de dividendbelasting in het bedrijfsleven gestoken zou worden.
  3. In februari kwam onderzoeksjournalistiekplatform Follow the Money met een belangrijke onthulling over de VVD. De VVD zou fondsenwervingsfeestjes gedoneerd krijgen van rijke ondernemers (ter waarde van tienduizenden euro's) zonder dat openbaar te maken. Op dit soort 'club van 100'-feestjes komen anonieme, betalende leden in gesprek met hoogstaande politici, waar ze dan hun ei kwijt kunnen over wat zij vinden dat er zou moeten veranderen in Nederland. Dit betekent dus dat deze VVD-prominenten hun tijd, aandacht en politieke macht verkopen in ruil voor anonieme, verzwegen donaties. Je zou dit prima corruptie kunnen noemen.
  4. In het artikel van FTM werd nog een andere onthulling gedaan: lobbyclub Ondernemend Nederland geeft aan extreem veel invloed te hebben. ‘De contacten in Den Haag zijn sterker dan ooit. In het laatste regeerakkoord zijn 25 van onze punten terechtgekomen. De Wet late betalingen hebben we letterlijk tot op de laatste komma geschreven’, aldus Hans Biesheuvel.

De kinderen op Moria

In het kort: de VVD zette eind 2020 alles op alles om gevluchte kinderen niet uit een zeer schrijnende situatie te redden. Dit lukte: wat 500 mensen hadden moeten zijn werden er 100. Uiteindelijk werd er voor de kerst geen een van die 100 kinderen gered uit het vriezende, overstroomde kamp.

In september 2020 brak er meerdere keren brand uit in kamp Moria op het Griekse eiland Lesbos. Het kamp werd al bevolkt door naar schatting 13.000 mensen, terwijl er maar plek was voor 3000. De branden verwoestten grote delen van het kamp waardoor het voor velen volledig onleefbaar werd. Naast de branden stond een groot deel van het kamp onder water, waren er covid-uitbraken en kwamen er verhalen naar buiten over hongerige ratten die 's nachts aan baby's vraten. De situatie was en is dermate schrijnend dat verschillende organisaties en politieke partijen de noodklok luidden. De boodschap: er moeten onmiddellijk mensen, vooral alleenreizende kinderen, uit het kamp naar andere Europese landen worden overgeplaatst.

Wat volgde was een schandelijke wanvertoning van de VVD en het CDA. Beide partijen probeerden met man en macht de komst van de kinderen tegen te houden. De eis was dat er ten minste 500 mensen overgebracht moesten worden. Dat kwam er niet door. Na coalitieonderhandelen werd het een getal van slechts 100 kinderen, terwijl er dus duizenden mensen op de straten van Lesbos leefde op dat moment. Die kinderen zouden nog voor de kerst naar Nederland gehaald worden. Nog een walgelijk aspect hieraan was dat de VVD het voor elkaar had gekregen om in de 'Moria-deal' te regelen dat het aantal vluchtelingen dat nu opgenomen zou worden afgestreept van het VN-quotum. Er werd geen extra vluchteling mee geholpen dus. De VVD was er trots op. Andere partijen spraken van een schandalige 'koehandel met vluchtelingen'. De eindstand? Eind januari was er nog geen enkel kind overgekomen naar Nederland.

Wat kun jij nu doen? Deel de feiten en schandalen op deze website met je vrienden, familie en kennissen. Samen creëeren we het nodige bewustzijn over de ware aard van Mark Rutte en de VVD. Dit is het echte gezicht van neoliberaal en corrupt afbraakbeleid. De enige manier om het tij te keren is als we Rutte vervanger voor een socialer alternatief, pas dan kunnen we de publieke sector weer opbouwen en werken naar verbetering.

Deel dit op Twitter

Kies een feit of schandaal uit en deel het op Twitter.